INFO | VR 15 OKT | ZA 16 OKT | RUNNINGORDER | PREVIEW

ZATERDAG 16 OKT

‘T MANUSCRIPT
	21.30 | DEEP PURPLE, LIVE AT THE CALIFORNIA JAM CALIFORNIË, 1974 (86’) De eerste keer dat Deep Purple in Amerika speelde met de nieuwe bezetting en met David Coverdale als zanger, kreeg Ritchie Blackmore het meteen aan de stok met de organisatoren van het befaamde festival waar 250.000 mensen waren opgedaagd om die dag naast ‘Deep Purple’ ook Emerson, Lake and Palmer, Black Sabbath en The Eagles mee te pikken. De songs kwamen voornamelijk uit het toen gloednieuwe album ‘Burn’. Aan het eind viel Ritchie Blackmore een cameraman aan die hem het zicht op het publiek belemmerde en stak hij zijn versterker in de fik.
	23.00 | TOM JONES, LIVE AT CARDIFF CASTLE, WALES, 2002 (103’) Nog zo’n man op wie de jaren geen vat lijken te hebben. Zijn stem heeft niets aan kracht ingeboet, de band die hem vooruit stuwt is niets minder dan super, en zijn backingvocals zijn dames die niet alleen een stem hebben. Jones weet als geen ander hoe hij sfeer moet scheppen en het razend enthousiaste publiek laat zich volgaarne meedrijven door deze goede herder die genietend van het unieke kader met zichtbaar genot zijn vele hits aaneenrijgt.
	00.45 | THE ROLLING STONES – THE BIGGEST BANG BOSTON 2006 (90’) De toer die mede beroemd werd doordat Keith Richards halverwege uit een palmboom donderde en een spoedoperatie diende te ondergaan. Maar echt memorabel was de concertreeks door het breken van alle mogelijke records: Qua publieksopkomst, in Rio, qua opbrengst en grootsheid. Maar naast alle bombast viel het vooral op dat de leeftijd maar geen vat krijgt op ’s werelds meest succesvolle rockband. Jagger en co plukken de vruchten (geen kokosnoten) van hun ervaring en blijven tekeer gaan als jonge snaken.

BADA BING
	21.30 | KINGS OF LEON, LIVE AT THE 02 LONDEN, 2009 (102’) Waarom een band zo groot wordt dat nog slechts stadions hem kunnen huisvesten? Gewoon omdat er een moment komt dat een groep zo’n kracht ontwikkelt dat alles wat te klein is, niet groot genoeg is. Caleb Followil kan werelden vullen met zijn stem, en de strakke en snedige manier waarop hij samen met zijn kompanen de vuige bluesrockklanken op het extatisch publiek afvuurt, maakt van dit concert een must.
	23.15 | PETER TOSH – CAPTURED LIVE ROXY, LA, 1984 (60’) Jaren nadat hij zelf uit The Wailers was gestapt en van MacIntosh was uitgegroeid tot een reggaestar met een eigen naam, was Peter Tosh een attractie op het podium, als hij er tenminste zin in had. Nooit had hij meer zin dan die avond in L.A., waar hij sprak met autoriteit, zong met passie en op de conga’s sloeg alsof hij nooit iets anders deed. Hij sleurt iedereen die hem een oor of oog leent, moeiteloos mee.
	00.45 | MOBY – HOTEL LIVE TOUR BRABANTHALLEN, LEUVEN 2005 (112’) Als vis in een blikje, zo volgestouwd zaten de Brabanthallen met de 6000 kijkers die Moby niet wilden missen op die veel te warme meidag in 2005. En ze hadden allemaal gelijk, want wat de muzi-kale knikker uit New York uit zijn pols schudde, was niet alleen veel ruiger, indringender en menselijker dan op plaat, het was niets minder dan een uniek avontuur waarmee Moby zijn publiek doorheen de wildernis van punk, rock en dance leidde.

LAFAYETTE
	21.30 | AYO – LIVE AT THE OLYMPIA PARIJS, 2007 (90’) De mix van kwetsbaarheid en kracht die de bekoorlijke jongedame in haar optredens legt, is het rechtstreeks gevolg van een moeilijke jeugd waarin ze opgroeide als dochter van een aan heroïne Roma-zigeunerin en een Nigeriaanse vader die zelf zijn weg zocht in het Duitsland waar hij plots met een gezin zat opgezadeld. De eerlijkheid en de breekbaarheid waarmee ze keer op keer haar exotische folksongs brengt, maakt van ieder concert van deze singer-songwriter een evenement.
	23.05 | JOSS STONE – MIND BODY & SOUL SESSIONS IN CONCERT IRVING PLAZA NEW YORK, 2004 Het blijft fenomenaal, merkwaardig en onbegrijpelijk dat zo’n voldragen soulstem uit een jong, blond meisje kan komen dat nauwelijks de puberteit ontgroeid is. Joss Stone had toen in minder dan een jaar de wereld ingepalmd met haar debuutplaat, waardoor het misschien toch een beetje begrijpelijk is dat de grootste muzikanten stonden te drummen om haar te omringen, maar ook en vooral dat ze live met zo’n gemak voor het publiek stond dat een mens warempel in reïncarnatie zou geloven. Hoewel, Aretha Franklin kan niet in zo’n meisje.
	01.05 | STEVIE WONDER – LIVE AT LAST 02 ARENA LONDEN, 2008 (135’) Het is niet omdat hij blind is dat wij hem niet mogen zien. Toch komt het muzikale genie dat zich terecht Wonder laat noemen, zelden buiten. Het concert in Londen was ronduit uniek, alleen al omdat het meer dan tien jaar geleden was dat Stevie Wonder nog eens Europa aandeed. Even uniek was de band waarmee hij naar buiten kwam. Bestaande uit 14 man, en stuk voor stuk topmuzikanten. De uitgebreide voorraad Wonder-hits klinkt dan ook beter dan ooit.

TWILIGHT
	21.30 | LIFE OF AGONY – RIVER RUNS AGAIN IRVING PLAZA -NEW YORK CITY, 2003 (82’) De hardcoregroep uit New York was vier jaar gesplit toen ze 2 reünieconcerten deden in de oorspronkelijke bezetting. De vernieuwde kennismaking met de oude vrienden veel zo mee, dat ze er gewoon weer mee verdergingen. Maar de sound werd zachter, want de pijn van de agony, de kwelling, was blijkbaar verdwenen. Voor wie de pijniging van weleer nog eens wil meemaken.
	22.55 | MÖTLEY CRÜE – CARNIVAL OF SINS, 2005 (135’) Het was zes jaar geleden dat ze nog op wereldtournee waren geweest, toen de mannen van Mötley Crüe er in 2005 nog eens invlogen. Buitensporigheid, bandeloosheid en exces waren altijd al de synoniemen van de groep en de registratie van deze concerten vertaalde het muzikale en visuele geweld met succes naar het scherm. Puur spektakel.
	01.10 | FRONT 242 – CATCH THE MEN LOKERSE FEESTEN, 2004 (75’) De Belgische band heeft al decennia lang een stevige live-reputatie. Onmogelijk om stil te staan tijdens hun optredens en dat geldt niet alleen voor de benen, maar ook voor de ogen, die niet weten waar eerst te kijken. Lokeren feestte in 2004 en u mag het nog eens overdoen.

VRIJSTAAT O
	21.30 | SOUL POWER – KINSHASA 1974, EEN FILM VAN JEFFREY LEVY-HINTE, 2008 (90’) Terwijl Mohammed Ali en George Foreman zich opwarmden om in het Zaïre van 1974 een kamp uit te vechten die als ‘The Rumble in Jungle’ de geschiedenisboeken zou ingaan, zorgden ’s werelds meest befaamde soulartiesten uit Zuid-Afrika en Amerika voor een broeierige soundtrack die achteraf bekeken en beluisterd bij geen enkel evenement nog geëvenaard is. James Brown is fenomenaal, BB King en Bill Withers niet te missen, maar regisseur Jeffrey Levy-Hinte schetst ook het onthutsende kader. Oren spitsen, ogen op scherp en breng je ziel ook maar mee. Een film die al je onderdelen zal aanspreken.
	23.05 | TIKEN JAH FAKOLY ZENITH PARIS, 2008 (80’) Dat Fakoly momenteel de best verkopende reggae-artiest van Afrika is, is geen toeval. De sociaal-geëngageerde artiest uit Ivoorkust, die na doodsbedreigingen in Mali leeft, bezingt de ellende van zwart Afrika, klaagt het corrupte beleid aan en de medeplichtigheid van de Westerse regimes. ‘Nothing Anymore Astonishes Me’ zingt hij, maar des te meer verbaast hij de medemens met zijn stemmige muziek die zoveel Afrikaanse miserie aankaart.
	00.30 | AMADOU ET MARIAM, A LA GOUTTE D’ORE PARIJS, 2005 (94’) Dat ze een tent in vuur en vlam kunnen zetten, hebben we op Leffi ngeleuren genoegzaam kunnen ondervinden. Maar het uitgeregende concert in Parijs, waar heel wat Malinese landgenoten hun helden eens willen meemaken, is zo ongewoon van sfeer dat niemand droog kan blijven bij het bekijken ervan.